donderdag 8 april

Zonsopkomst boven de baai achter Moeraki is schitterend, het is mooi weer, een strakblauwe lucht en we gaan op pad het binnenland in. Eerst even tanken en boodschappen doen bij de New World in Oamaru. We komen er een gepensioneerd nederlands emigranten echtpaar tegen van bijna 80 die al 52 jaar hier wonen. De vrouw spreekt direct nederlands, voor de man is het wat moeilijker. Leuk om even met ze in gesprek te komen. We rijden verder door de Waitaki Valley, hoofdzakelijk boerenland hier met uiteraard overal schapen, maar ook koeien en verderop ook wijnbouw.

1 kilometer lang zijn sommige van deze sproeiers..

De dorpen die we tegenkomen hebben de meest waanzinnige namen, zoals Otematata waar welgeteld 4 huizen staan, een schooltje en een 24 hrs service benzinepomp die gesloten is…

het bestaat echt..

verder gaat het via Omarama richting Twizel, een plaatsje waar vroeger arbeiders woonden die hier de dammen voor waterkrachtcentrales in de omgeving hebben helpen bouwen (en waar de eerder ontmoette Tilburgse emigrant ook had gewerkt en gewoond).


Net achter Omarama nemen we een dirtroad naar de Clay Cliffs, volgens het boekje via een prive-weg bereikbaar. Na ongeveer 10 kilometer hutsen en butsen over de dirtroad (steenslag zeg maar) komen we aan een hek waarop inderdaad melding wordt gemaakt van het feit dat dit een prive-weg is en of je maar 5 dollar in de honesty box wilt deponeren voor het gebruik. Netjes als we zijn doneren we en gaan we verder. Allemachtig, wat een weggetje. Dirtroad of gravelroad is hier een te luxe naam voor. We hotsen werkelijk alle kanten op maar na een kilometer of 5 verder komen we dan toch bij de Clay Cliffs aan. Echt in the middle of nowhere.

in the middle of nowhere..

We kijken er even rond en drinken een lekker bakkie troost.

koffie bij de Clay Cliffs

Eenmaal terug op de highway stoppen we na Twizel nog bij de Mount Cook Lookout. Je hebt hier een schitterend uitzicht over Lake Pukaki met op de achtergrond de besneeuwde toppen van Mount Cook en Mount Tasman, waar we vorige week aan de andere kant onder hebben gestaan met de helicopter.

Mount Cook Lookout

Heel vreemd is het dat aan deze ‘droge’ kant van Nieuw Zeeland inderdaad alles dor en droog en woest is, terwijl aan de kant waar wij de berg eerder hebben gezien alles meer dan groen en nat is.

zelfs Eline fotografeert wat af, aan haar kant van de campervan

(landschap vandaag, woest en ledig)

(en de foto's zijn helemaal niet slecht, dat moet opgemerkt!)

Op naar onze eindbestemming voor vandaag, Lake Tekapo. We kamperen aan het meer en kunnen nog even van de zon genieten. De strak blauwe lucht is de hele dag gebleven. We wandelen naar het dorpje en bekijken de Church of the Good Shepherd, beroemd vanwege het fotogenieke gehalte ervan.

Church of the Good Shepherd

standbeeld ter ere van de collie, gebruikt als herdershond

de zon gaat onder, Lake Tekapo

We eten een lekker hapje bij de stonegrill en we hebben voor het eerst een Pavlova geprobeerd, een heerlijk toetje van haagse bluf. De wandeling terug naar de camping is het aarde-donker maar wat een sterren staan hier aan het firmament. Werkelijk miljoenen zijn er te zien, het zuiderkruis en zelfs de melkweg zijn te herkennen. Complete sterrenwolken zijn helder te zien. Deze plek is een van de meest heldere in heel NZ, en de sterrenwacht bevindt zich dan ook hier.

melkweg boven Tekapo (sluitertijd 91 sec.)

We blijven ons elke dag verwonderen hier, het is werkelijk een meer dan schitterend land, en zeer de moeite waard om te verblijven.

Morgen onze laatste rit met de campervan richting Christchurch. De bedoeling is daar twee nachten te blijven voordat we zondag het trouwe brik inleveren en naar Auckland vliegen om aan de thuisreis te beginnen.

Tot blogs!