Day's End

Day's End, a photo by  WimKok on Flickr.

Nieuw Zeeland weblog

Voor de nieuwe lezers van ons weblog, de laatste berichten staan bovenaan, zoals dat bij ieder blog gaat. Voor de juiste chronologische volgorde zou er even in het blogarchief aan de rechterkant van deze pagina moeten worden gekeken (te beginnen bij donderdag 18 maart).

maandag 12 + dinsdag 13 april 2010

Een laatste upload op ons weblog, ditmaal weer van thuis uit.
Maandag 12 april vertrekken we na een uitgebreid ontbijt in het Hyatt met een super shuttle richting Auckland Airport. Om 13.20 uur vertrekt ons vliegtuig naar Hongkong en daar komen we voor schema-tijd, rond kwart voor negen 's avonds lokale tijd na een vlucht van 11 uur en drie kwartier weer aan.

De Airbus A340 van Cathay Pacific wordt van verse voorraad voorzien in Auckland

Alhoewel het grootste deel van de vlucht gedurende daglicht werd afgelegd hebben we maar weinig kunnen zien. Er was erg veel bewolking. Het eerste deel, boven de Tasman Zee was er erg veel turbulentie en zaten we bijna constant in de bewolking (op dik 10 kilometer hoogte..). Daarna ging het verder over Papua New Guinea en over de Philipijnen maar toen was de zon al onder en zagen we alleen lichtjes. De aankomst in Hongkong was spectaculair, met een mooie grote bocht over de stad en Kowloon Bay richting de landingsbaan. We waren redelijk moe en hebben wat over het vliegveld gelopen om maar een beetje beweging te hebben na de lange zit.

Op dinsdag 13 april vertrokken we met een half uur vertraging om 00.45 uur lokale tijd uit Hongkong voor de twaalf uur durende terugvlucht naar Amsterdam. Eerst dwars over China en daarna over Siberie en de noordkant van Rusland, over de Baltische Staten en zuid Zweden en Denemarken via Groningen Nederland binnen. Veel sneeuw en ijs gezien in Rusland. 's Nachts rond 04.00 uur Hongkong tijd ging de zon langzaam op boven Rusland, en het vreemde is dat die zonsopkomst je dan continue blijft achtervolgen, tot aan de aankomst op Schiphol om kwart voor zeven 's ochtends. De eerste drie en half uur hebben we allebei gelukkig kunnen slapen, daarna was het over met de pret en hebben we ons met wat filmpjes op de been gehouden, en pikten we af en toe een kwartiertje slaap mee.

net na aankomst op Schiphol, de Boeing 747 vanuit Hongkong

Astrid haalde ons op Schiphol op, ontzettend leuk! File onderweg naar Vlaardingen vanwege de spits en rond negenen waren we dan eindelijk thuis. Patty hoefde niet naar Rotterdam, dus wachtte ons al op. Het weerzien was uiteraard hartverwarmend. Mandy konden we een paar uur later weer in de armen sluiten. Fijn dat alles goed is verlopen, ook thuis en dat we weer safe en sound thuis zijn aangekomen.

Terugkijkend kunnen we zo'n reis iedereen aanbevelen. Een geweldig mooie ervaring, we hebben er alleen maar superlatieven voor. Als enige minpunt kun je misschien de lange reistijd noemen, maar de reis in Nieuw Zeeland zelf maakt dat meer dan goed! We zijn zeker van plan om ooit nog eens terug te gaan, om dan die plekken te kunnen zien waar we nu nog niet aan toe zijn gekomen. Elke dag was voor ons een kadootje en hebben we ons verwonderd over zoveel natuur-spektakel. Zo ontzettend veel gezichten en klimaatverschillen, bijna ondenkbaar en heel moeilijk onder woorden te brengen.
Rest ons nog iedereen hartelijk te bedanken voor het volgen van onze reis via dit weblog, en voor de leuke reacties. Erg leuk om zo ver weg toch zo dichtbij te zijn!

zondag 11 april 2010

Dan is toch het moment van afscheid nemen daar gekomen, eerst maar van de campervan. We rijden naar het depot van Affordable en worden door eigenaar Ian naar het vliegveld van Christchurch gebracht. We waren erg tevreden met de camper en de verhuurder. Affordable is een klein familiebedrijf waar wordt gehecht aan persoonlijk kontakt, en dat beviel ons best. Geen woord meer over de vuilwateraansluiting die we onderweg verloren, en wij hebben het maar zo gelaten. We waren al om kwart over tien op het vliegveld, en onze vlucht naar Auckland gaat om twaalf uur. We zijn de eerste passagiers in de wachtruimte. Omdat dit een domestic flight is, zijn er geen winkeltjes, wel koffie gelukkig. We kunnen nog even skypen met thuis. Altijd fijn! Eline heeft nog geprobeerd met een keukenmes door de controle te komen, maar die werkte gelukkig perfect. Het was een aardappelschilmesje dat we al twee weken kwijt waren, zat helemaal onderin een zijvak van de rugtas, maar het scanapparaat pikte het er toch uit. Als we er erg aan gehecht waren konden we de rugtas als ruimbagage nog laten inchecken, we hebben het maar gelaten voor wat het was. Het toestel van Pacific Blue komt op tijd binnen en vetrekt precies om twaalf uur.

ons toestel komt binnen

De lucht is blauw en wolkenloos als we vertrekken, en de mooiste uitzichten op de oostkust van het zuidereiland, later de Marlborough Sounds, Wellington en Cape Palliser, en zelfs de vulkanen van het noordereiland komen voorbij. Erg leuk om al die plekken waar we gereden hebben onder je langs te zien schuiven.

vertrek langs de oostkust van zuidereiland

over de Marlborough Sounds

We hebben trouwens aardig wat afgereden deze vakantie. Op het noordereiland met de huurauto waren er dat al 1920 kilometers, op zuidereiland met de campervan is het ons gelukt om in twee weken 3280 kilometer weg te stouwen, alles bij elkaar hebben we dus 5200 kilometer gereden.. Voeg daar de vliegreis heen via Hongkong van 18.300 en terug nog eens 18.300 kilometer aan toe, dan hebben we straks zo’n 42.000 kilometer ‘verreist’; bizar toch? Het voelt niet zo aan in ieder geval. We hebben allebei een super-vakantie gehad.

Terug naar de vlucht vandaag, we komen op tijd aan in Auckland en hadden van te voren een ‘super-shuttle’ geboekt, een soort treintaxi die meerdere mensen van het vliegveld de stad mee inneemt. Prima geregeld, en voor een fractie van de prijs van een taxi. Met zo’n drie kwartier staan we voor het Hyatt Hotel waar we een nachtje slapen. Mooi hotel, lekker luxe, wat een bedden zo groot na twee weken in de camper!

onze kamer in het Hyatt

met uitzicht over de haven

Die bedden kunnen wachten, want eerst willen we Auckland eens verkennen. We hadden van te voren al van meer mensen gehoord en gelezen en kunnen onze eigen ervaring eraan toevoegen: niet onze stad. Veel hoogbouw en kantoren, hotels, niet zo veel sfeer. Wel een hele hoge toren, de Skytower, maar die zijn we niet op geweest.

Auckland's Skytower

Wel langs de jachthaven gelopen en nog wat winkeltjes op Queenstreet langsgegaan. Terug in het Hyatt heerlijk gebruik gemaakt van de Spa, baantjes gewommen in het mooie en grote zwembad, in de stoomsauna en in de gewone sauna, en in de jacuzi. We hebben via roomservice een heerlijke club sandwich en een chicken wrap laten komen en gaan languit op het gigantische bed. Welterusten!

Het volgende blog zal waarschijnlijk van huis uit worden geschreven, tenzij we op Hongkong nog gelegenheid hebben om te internetten. Morgen om 13.20 vliegen we op Hongkong, en daarvandaan net na middernacht terug naar Amsterdam. Twee keer 12 uur vliegen voor de boeg, maar het was het allemaal meer dan waard.

zaterdag 10 april 2010

Weer een stralende dag! We hebben gereserveerd voor de Akaroa nature cruise van 10.15 en zetten de camper bij het haventje neer.

een ander bootje..

hiermee gaan we op pad..

Na een capuchino en een long black op een terrasje vertrekken we met een mannetje of 20 op een soort van luxe cruiseliner door de haven in de richting van de Pacific. Een echt intiem bootje, bij het aan boord stappen word je een wijntje of koffie aangeboden en er is aandacht voor iedereen. De eerste dolfijnen worden al in het haventje gezien.

de eerste dolfijnen zien we in de haven al..

Verder richting zee komen we er nog meer tegen. Dit zijn hector’s dolphins of nieuw zeelandse dolfijnen, een zeldzame soort die alleen hier voorkomt. Naar schatting zijn er nog maar 8000 in leven. Ze zijn iets kleiner dan een ‘gewone’ dolfijn, en hebben een grijs/zwarte kleur schakering.

Geweldig om ook deze beesten in het wild te mogen zien. Al snel zien we ook weer de blue eyed penguin voorbijkomen. Supersnel zijn die vogeltjes in het water.

blue eyed penguins

Verderop stoppen we bij een stukje rots/lavakust waar we weer ‘shags’ zien, kuifaalscholvers. De kust hier bestaat volledig uit lava en rots, de natuurlijke haven van Akaroa is eigenlijk een oude vulkaankrater. Regelmatig houden we halt bij kliffen en grotten waar duidelijk de lavasteen te zien is. Al maar meer dolfijnen komen er op ons bootje af. Ook zien we nog meer blauwoog pinguins, en zeerobben in het water. Ook een shearwater oftewel een pijlstormvogel komen we tegen. De dolfijnen blijven uiteraard de show stelen. Leuk om te ervaren dat ze met het bootje mee opvaren! Als laatste zien we nog een zeerobben kolonie, waar eigenlijk met name de jongen in een rotspoeltje zijn achtergebleven. De volwassen dieren zijn op visjacht.

Na een uur of twee komen we weer terug in het haventje van Akaroa, een mooie ervaring rijker. Ook een geweldig leuke afsluiting van deze vakantie!

Het voorlaatste ritje met de camper brengt ons na een goed uur terug in Christchurch waar we nog een nachtje op een camping overnachten. We hadden eerst het idee om de stad nog te bekijken maar het is al over drieen en de bus richting City gaat maar om het uur, we vinden het eigenlijk wel best en vermaken ons ook goed met een boek in het zonnetje. We ruimen we camper een beetje op en sorteren wat weg kan en wat mee moet. Morgenochtend om tien uur hebben we afgesproken bij Affordable om hem in te leveren en daarna worden we naar het vliegveld gebracht voor onze eerste vlucht, terug naar Auckland. Het zal nog vreemd zijn dit karretje in te leveren, we zijn er wel een beetje aan gehecht geraakt!

morgenochtend inleveren..

In Auckland blijven we 1 nachtje in het Hyatt Hotel en van daar uit pogen we morgen nog een keer te bloggen, voordat we maandag van Auckland via Hongkong naar Amsterdam vertrekken.

vrijdag 9 april 2010

een hele kouwe nacht in Tekapo, wel weer helemaal strak blauw vanochtend. We vertrekken in de richting van Christchurch. Het eerste deel van de rit is mooi, maar als de bergen en heuvels eenmaal achter ons liggen en we de Canterbury Plains hebben bereikt wordt de rit een beetje saai. We zouden rond het middaguur in Christchurch kunnen zijn, maar kiezen ervoor om net onder de stad af te buigen naar het Banks Peninsula, dat is ontstaan door een groot aantal vulkaanuitbarstingen.Vroeger was dit een eiland, nu een schiereiland, en het bestaat uit meerder vulkaankraters. We rijden helemaal door naar Akaroa met de bedoeling daar eens rond te kijken. Het laatste stuk van de weg ernaar toe is prachtig, bochtenrijk en overal mooie uitzichten.

uitzicht over Akaroa

Snel gaat het niet. Het weer is er fantastisch en Akaroa blijkt een leuk plaatsje.

een van de vele houten kerkjes hier

de havenkraan van Akaroa

Eline heeft een winkeltje gevonden (uniek..)

Ter plekke besluiten we om hier nog een nachtje te blijven, tenslotte zit je in anderhalf uur rijden weer terug in Christchurch, dat stellen we nog een nachtje uit. Het afscheid nemen van NZ dus ook een beetje. De camping ligt boven het dorpje, aan de baai en het uitzicht is wederom fenomenaal.

genieten van de nazomer, 20 graden vanmiddag!

ook de havik komen we hier veelvuldig tegen

uitzicht vanaf onze kampeerplaats

‘s Avonds maken we een tweede rondgang door het plaatsje en hebben een forse steile klim omhoog terug naar de camping.

een oudje, de Cortina, hier nog veel te bewonderen!

We willen morgenochtend vroeg bekijken of we mee kunnen op een harbour & wildlife cruise, er komen hier veel hector dolfijnen voor, en die hadden we nog niet gezien.. je kunt er ook mee zwemmen, maar ze zien alleen lijkt ons al leuk genoeg.


Akaroa is een semi-frans plaatsje met straat namen als “Rue Jolie”, het is namelijk in 1840 gesticht door een klein groepje franse kolonisten, die de bedoeling hadden om het Zuidereiland namens de fransen te koloniseren. Helaas voor ze waren de engelsen sneller. Nog een dagje en nachtje in de natuur dus, Christchurch komt nog wel..

tot blogs!

donderdag 8 april

Zonsopkomst boven de baai achter Moeraki is schitterend, het is mooi weer, een strakblauwe lucht en we gaan op pad het binnenland in. Eerst even tanken en boodschappen doen bij de New World in Oamaru. We komen er een gepensioneerd nederlands emigranten echtpaar tegen van bijna 80 die al 52 jaar hier wonen. De vrouw spreekt direct nederlands, voor de man is het wat moeilijker. Leuk om even met ze in gesprek te komen. We rijden verder door de Waitaki Valley, hoofdzakelijk boerenland hier met uiteraard overal schapen, maar ook koeien en verderop ook wijnbouw.

1 kilometer lang zijn sommige van deze sproeiers..

De dorpen die we tegenkomen hebben de meest waanzinnige namen, zoals Otematata waar welgeteld 4 huizen staan, een schooltje en een 24 hrs service benzinepomp die gesloten is…

het bestaat echt..

verder gaat het via Omarama richting Twizel, een plaatsje waar vroeger arbeiders woonden die hier de dammen voor waterkrachtcentrales in de omgeving hebben helpen bouwen (en waar de eerder ontmoette Tilburgse emigrant ook had gewerkt en gewoond).


Net achter Omarama nemen we een dirtroad naar de Clay Cliffs, volgens het boekje via een prive-weg bereikbaar. Na ongeveer 10 kilometer hutsen en butsen over de dirtroad (steenslag zeg maar) komen we aan een hek waarop inderdaad melding wordt gemaakt van het feit dat dit een prive-weg is en of je maar 5 dollar in de honesty box wilt deponeren voor het gebruik. Netjes als we zijn doneren we en gaan we verder. Allemachtig, wat een weggetje. Dirtroad of gravelroad is hier een te luxe naam voor. We hotsen werkelijk alle kanten op maar na een kilometer of 5 verder komen we dan toch bij de Clay Cliffs aan. Echt in the middle of nowhere.

in the middle of nowhere..

We kijken er even rond en drinken een lekker bakkie troost.

koffie bij de Clay Cliffs

Eenmaal terug op de highway stoppen we na Twizel nog bij de Mount Cook Lookout. Je hebt hier een schitterend uitzicht over Lake Pukaki met op de achtergrond de besneeuwde toppen van Mount Cook en Mount Tasman, waar we vorige week aan de andere kant onder hebben gestaan met de helicopter.

Mount Cook Lookout

Heel vreemd is het dat aan deze ‘droge’ kant van Nieuw Zeeland inderdaad alles dor en droog en woest is, terwijl aan de kant waar wij de berg eerder hebben gezien alles meer dan groen en nat is.

zelfs Eline fotografeert wat af, aan haar kant van de campervan

(landschap vandaag, woest en ledig)

(en de foto's zijn helemaal niet slecht, dat moet opgemerkt!)

Op naar onze eindbestemming voor vandaag, Lake Tekapo. We kamperen aan het meer en kunnen nog even van de zon genieten. De strak blauwe lucht is de hele dag gebleven. We wandelen naar het dorpje en bekijken de Church of the Good Shepherd, beroemd vanwege het fotogenieke gehalte ervan.

Church of the Good Shepherd

standbeeld ter ere van de collie, gebruikt als herdershond

de zon gaat onder, Lake Tekapo

We eten een lekker hapje bij de stonegrill en we hebben voor het eerst een Pavlova geprobeerd, een heerlijk toetje van haagse bluf. De wandeling terug naar de camping is het aarde-donker maar wat een sterren staan hier aan het firmament. Werkelijk miljoenen zijn er te zien, het zuiderkruis en zelfs de melkweg zijn te herkennen. Complete sterrenwolken zijn helder te zien. Deze plek is een van de meest heldere in heel NZ, en de sterrenwacht bevindt zich dan ook hier.

melkweg boven Tekapo (sluitertijd 91 sec.)

We blijven ons elke dag verwonderen hier, het is werkelijk een meer dan schitterend land, en zeer de moeite waard om te verblijven.

Morgen onze laatste rit met de campervan richting Christchurch. De bedoeling is daar twee nachten te blijven voordat we zondag het trouwe brik inleveren en naar Auckland vliegen om aan de thuisreis te beginnen.

Tot blogs!

woensdag 7 april 2010

We worden uitgezwaaid door de baas van Balclutha Motorcamp en gaan op pad richting Dunedin, eens de hoofdstad van NZ. Een bezoek aan de stad zelf zit er niet in. We willen nog teveel andere plekken zien, en besluiten zaterdag onze laatste dag in Christchurch door te brengen, dan zien we toch nog een dag een stad hier. We rijden door Dunedin naar het Otago Peninsular, een schiereiland dat zich langs Otago Bay de zee in strekt. Ontzettend veel mooie huizen hier, Dunedin lijkt ons een hele mooie stad. Het schiereiland is langgerekt en het duurt nog een tijdje voor we aan het eind zijn aangekomen, op Taiaroa Head, waar zich het Royal Albatross Centre bevindt.

spanwijdte 3 meter

We gaan mee met de tour om de albatros te zien. Op deze kaap zetelt de enige kolonie Royal Albatros aan vasteland ter wereld. Er zijn circa 80 tot 100 paren die hier nestelen, en hun jongen hier grootbrengen.

albatros jong op het nest

Het duurt bijna een jaar na het neerleggen van het ei, voordat de jongen vliegvaardig zijn. Na een korte introductie en een inleidende film gaan we met de gids mee omhoog, naar het observatiepunt. We hebben geluk, want we zien twee vliegende albatrossen, naast 4 kuikens die zichtbaar in hun nest zaten.

machtige vogels

De kuikens zijn begin februari uit hun ei gekomen. De broedtijd van een albatros is met 11 weken een van de langste van alle vogelsoorten. De ouders van de jongen gaan hier tot 250 km de ocean op om voedsel te vergaren voor de jongen. Zodra de jonge vogels vliegen, blijven ze de eerste 3 tot 6 jaar op zee, pas daarna komen ze terug op land. De eerste landing op vaste grond is een enorm avontuur en hier komt ook het stereotype beeld van de koprollende albatros tijdens de landing uit voort. Niet hun beste punt. De spanwijdte van een volwassen albatros is 3 meter, het gewicht is slechts 9 kilo. In de lucht zijn deze beesten op hun best, ze zweven lang op de thermiek. De vleugels zijn zo lang, dat ze in drieen inklappen na de landing. Geweldig imposant om deze reuzen hier zomaar te zien vliegen!


We rijden terug over de High Cliff Road naar Dunedin, een geweldig mooie rit met adembenemende vergezichten.

langs de High Cliff Road

Dwars door Dunedin schieten we de State Highway 1 weer op richting noorden. De volgende stop is Moeraki, alwaar op het strand de Moeraki Boulders liggen; grote ronde stenen.

Deze boulders zijn tussen de 65 en 70 miljoen jaar oud en zijn ontstaan door kristallisatie van kalk in leisteen. Dit ingewikkelde geologische proces duurt 4 miljoen jaar… een beetje te vergelijken met het groeien van een parel in een schelp. Ook weer een ontzettend indrukwekkend gezicht. Zomaar toegankelijk op het strand, geen hekken eromheen en geen toegangsheffing, zo gaat dat hier nog! Het strand en de baai zijn mooi, en het is heerlijk weer, dus we besluiten om in Moeraki te overnachten.

nog even het namiddag zonnetje meepikken

Vanaf onze plek kijken we zo over de baai en ‘s avonds maken we nog een mooie strandwandeling terug naar de boulders.

de Moeraki Boulders bij avondlicht (de zon was net onder)

Morgen duiken we het binnenland weer in. Wordt vervolgd.

Overigens, de twee inzenders van de foto-puzzel van gisteren, helaas, geen van beide goed. Tsja Conny, we hebben hier al veel beesten gezien maar een zeehond met verrekijker... ook geen slak, Lia... zonet nog nieuwe kanshebbers voorbij zien komen, jammer Helma, het is geen bamboe... dat groeit hier geloof ik niet. Tristan heeft het bij het juiste eind, ik geef toe hij heeft natuurlijk een voorsprong, want hij ziet ze regelmatig.. het was de wortel van zeewier... Hij kan de uitvergroting komen ophalen :) Nee onzin, we sturen hem gewoon op als we weer thuis zijn!

greetz from downunder